این آیه ی قرآن ناجور منو تکون داد ...


لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ

لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ

وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ

لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ


 اگر اين قرآن را بر كوهی نازل می كرديم

قطعا آن را از ترس خدا، فروتن و از هم پاشيده می ديدی

و اين مثل ها را برای مردم می زنيم

تا بیاندیشند .



پ.ن :

کوه که نه احساس داره ، نه عاطفه ، نه دل و سنگه سنگه ...

وای به حال ما ، وای به حال ما !!