می گویند قلب هر کس به اندازه ی مشت بسته ی اوست اما من قلب هایی را دیده ام
که به اندازه دنیایی از محبت عمیقند .
 دلهای بزرگی که هیچگاه در مشتهای بسته جای نمی گیرند ؛
مثل غنچه ای با هر تپش شکفته می شوند.
دلهای بزرگی که مانند کویر نامحدودند و تشنه اند تا اینکه ابر محبت ببارد.
در عوض دلهایی هم هستند که حتی از یک مشت بسته کوچک هم کوچکترند ؛
 دلهایی که شاید وسیع هم بتوانند باشند اما بیش از یک بند انگشت هم عمق ندارند
 و تو هرگاه خواستی بدانی قلبت چقدر بزرگ است
 به دستت نگاه کن وقتی که “مهربانی” را به دیگران تعارف می کنی …