چه سخت است وصف کسی که معناگر عشق است !
مصداق آدمیت!
همان کسی که می شنود حرفایی که قلبش را می سوزاند
و می بیند دردهایی که امانش را می برد.
ولی خود را به نشنیدن میزند ،
به ندیدن تا پنهان کند زخمهایی را که به خاطر مهربانیش بر جای مانده
و پنهان کند ، دردهایی را که به خاطر شاد کردن دلی ،
 در سینه اش پنهان مانده!
آری! چه سخت است و چه ماجرای عجیبی دارد، این " عشق!